Tundra jest strefową formacją roślinną występującą w zimnym klimacie podbiegunowym. Klimat tundry jest surowy - wyróżnia się tam długą zimę z niskimi temperaturami i krótkie, chłodne lato (średnie temperatury to około 100C), w dodatku typowe dla tundry jest występowanie dnia oraz nocy polarnej. Deszcze padają głównie latem, ale są skąpe. Sezon wegetacyjny trwa bardzo krótko - od sześciu do ośmiu tygodni. Tundra różnicuje się na cztery podstawowe typy:
a) tundrę arktyczną - to głównie skąpo rosnące mchy i liczne porosty, nieliczne rośliny kwiatowe,
b) tundrę mszysto-porostową - rosną tu mchy, porosty, częstsze rośliny kwiatowe, w tym wrzosowate,
c) tundrę krzewinkową - charakteryzuje się występowaniem krzewinek - głównie karłowatych wierzb (wierszba zielona, wierzba żyłkowana), krzewinek wrzosowatych (borówka, bagno, wrzosiec), brzóz karłowatych, i oczywiście mchów i porostów. Zimą powłoka śnieżna jest na tyle gruba, że chroni krzewinki przed zamarznięciem,
d) lasotundrę - najbardziej wysunięta na południe, stanowi strefę przejściową między tundrą a tajgą.
Charakterystyczne dla tundry są gleby poligonalne.
Występujące w tundrze zwierzęta to renifery, zające bielaki, lemingi, wilki, pieśce (lisy polarne), niedźwiedzie polarne, sowy śnieżne i białozory. Nie żyją tu płazy ani gady. Tundra jest tzw. ekosystemem bezleśnym - rosną tu tylko niskie krzewy i krzewinki (za wyjątkiem lasotundry). Przez większą część roku gleba jest mokra - z powodu zalegającego śniegu lub później wód roztopowych i pochodzących z opadów, jest także zmarznięta - występuje wieczna zmarzlina.