Tajga, borealne lasy iglaste, nazwa lasu szpilkowego na obszarze Azji i Europy (niekiedy nazwę tajga rozciąga się na lasy szpilkowe Ameryki Północnej, występujące w Kanadzie i na Alasce), charakterystycznego dla klimatu umiarkowanie chłodnego. Lata są tu krótkie i ciepłe, zaś zimy długie i bardzo mroźne. Niewielkie opady, dochodzące do 600 mm rocznie. Sezon wegetacyjny jest dłuższy niż w przypadku tundry. Na terenie tajgi powszechne są bagna, jeziora, obszary podmokłe. Żyje tu znacznie więcej gatunków roślin i zwierząt niż w tundrze, co jest spowodowane znacznie łagodniejszym klimatem. Tajga na północy przechodzi stopniowo w lasotundrę i tundrę, na południu w lasy liściaste lub lasostepy (step). W zależności od położenia różni się nieco składem gatunkowym, w części europejskiej pospolite są: świerk zwyczajny, świerk syberyjski, limba syberyjska, modrzew, jarzębina, olsza, osika, borówki, wrzos, bażyna, liczne mchy i porosty. Fauna tajgi również jest bogata: żyją tutaj sobole, gronostaje, rosomaki, głuszce i jarząbki, kuny, borsuki, zające, wiewiórki, liczne gryzonie, jelenie, lisy, wilki, niedźwiedzie, częste są też bezkręgowce, można spotkać płazy i gady. Tajga należy do obszarów w niewielkim stopniu użytkowanych gospodarczo (myślistwo, rybołówstwo, pozyskiwanie drewna) oraz stosunkowo słabo przekształconych przez człowieka. W lasach tajgi nie występuje podszyt, a runo leśne jest słabo rozwinięte, są to różne gatunki porostów oraz mchy.